Antalya'nın Adrasan beldesinde, Akdeniz'in çam ormanları arasına gömülmüş bu şirin sahil beldesinde bir şeker bayramı sabahını izleyince, zamanla yitirdiğimiz şeyin ne olduğunu daha iyi anlıyor insan...
Gün ışığından önce başlıyor heyecan... Köyün yaşlıları daha geceden Kumluca' dan kutular dolusu şeker taşıyorlar Adrasan'a... Sabah, bayram namazı sürerken köyün bütün çocukları cami avlusunda birikmeye başlıyorlar. Uzak çevre köylerden bile bu tören için gelenler var. Hepsi ceplerinde poşetlerle sabırsız bekleşiyorlar.
Namaz bitince köyün erkekleri, avluya genişçe bir çarşaf serip hazırladıkları her türden şekeri ortaya boca etmeye başlıyorlar. Herkesin parası yettiğince aldığı bademler, şekerlemeler, çikolatalar, lokumlar, bonbon şekerleri cami avlusunda karıştırılıp harmanlanıyor. En ucuzu, en pahalısına karışıyor.
Bu işlem sırasında çocuklar etrafı çepeçevre sarıp, ceplerinden çıkardıkları poşetleri sallayarak sabırsızlıklarını haber veriyorlar. Avlu, torba ve şeker hışırtısı ile telaşlanıyor bir süre...
Şeker hazır olunca imam gelip kısa bir dua ediyor. Sonra bir değnekçi çocuklara neşeyle "Amin... amin" diye bağırttırıyor. Nihayet değnekçinin "Hayda...!" narası ile beklenen an geliyor.
Birkaç görevli, ellerinde taslarla gelip, şekeri sırasıyla çocukların torbalarına dağıtıyorlar. Köyün bütün şeker varlığı adilane paylaşılıyor; herkese badem, herkese çikolata, herkese lokum...
Öyle bir adalet arayışı ki, hiçbir çocuğun en ufak bir eziklik hissetmesine izin verilmiyor. Öyle bir merhamet ki, hiç şeker getiremeyenle, en çok getireni, bir köy meydanında eşitliyor...
Öyle bir gelenek ki, yoksul dedesinin elinden tutup 10 kilometre ötedeki yayla evinden şeker törenine gelmiş 4 yaşındaki al mintanlı, mavi gözlü Eda'yı bayramda şekersiz bırakmıyor.
Şekeri eşit pay edebilecek miyiz?..
Bu bayram hakça bölüşmenin keyfini süren Adrasan’lı çocukların gözlerindeki ışıltıyı görünce, o ışığın bütün ulusa yayılması özlemini duydum.
Siz duymaz mıydınız?..
BİZLERDE BU SENE ÇOCUKLARIMIZLA BAYRAMI ADALETLİ KUTLADIK. TÜM ÇOCUKLARIMIZ EVLERİNDEN GETİRDİKLERİ ŞEKERLERİ OKULUMUZUN GİRİŞİNDEKİ ŞEKER TÜLÜNDE BİR HAFTA BOYUNCA BİRİKTİRDİLER. DAHA SONRA ÇOCUKLARIMIZ İLE BAYRAMLAŞARAK, ÇOCUKLARIMIZ IN ARASINDA EŞİT ORANDA BU ŞEKERLERİ PAYLAŞTIRDIK. ÇOCUKLARIMIZIN EŞİT ORANDA ŞEKERLERİ ALIRKEN BİR HAFTA BOYUNCA BİRLİKTEN GÜÇ DOĞACAĞINI, SABRI, PAYLAŞMAYI VE ADALETİ ;YAPARAK YAŞAYARAK ÖĞRENDİLER...




Hiç yorum yok:
Yorum Gönder